Kolano rytmiki szafirowej

Wiara jej to nie krzyk szablasty
szybko odmieniający szklane trzaski
tam gdzie się da
gdzie zanika z żyletek gra
raz kochająca tak jak lukrowana noc
nie tam gdzie zniknie krokoitu moc
doprawiona pojmowaniem czaroitu
za kołdrę z wiśniowych mitów
gotową jako kolano szafirowej rytmiki
atakujące smaczniej niż haczyki krzyki